.
.
Prvi deo pregleda predstavlja razgovor pacijenta ili člana njegove porodice sa neurologom. Na pregled pacijent treba da ponese :
• medicinsku dokumentaciju (laboratorijske analize, rezultate dosadašnjih ispitivanja, testova i slično).
• zapiše simptome i tegobe koje oseća i zbog kojih se javlja na pregled
• pribeleži i u razgovoru sa neurologom iznese i druge informacije o svom zdravstvenom stanju, koje podrazumevaju terapiju koje uzima, da li postoji alergija na određene lekove i hranu, ranije bolesti pacijenta ili postojanje značajnijih obolenja u Vašoj porodici
Drugi deo pregleda je klinički pregled koji je usmeren na procenu vašeg nervnog sistema.
• Pregled podrazumeva bezbolno ispitivanje nerava glave, snage i napetosti telesnih mišića, refleksa, stabilnost pri stajanju i hodu, preciznosti pokreta, senzibiliteta, govora, kao i psihičkog stanja pacijenta u smislu pamćenja, rasuđivanja i orijentacije.
Neurofiziološke preglede:
Neuroradiološke preglede:
Laboratorijske analize:
Dodatni specijalistički pregledi: ukoliko postoje indikacije na osnovu postavljenje dijagnoze
1.pregled kardiologa
2.pregled endokrinologa
3.pregled imunologa
3.pregled psihijtra
4.pregled neurohirurga
5.pregled fizijatra
Neurologija je konzervativna grana medicine. Njena odgovarajuća hirurška specijalnost sa kojom se preklapa u lečenju pacijenata je neurohirurgija.
Neurologija se bavi ispitivanjem neuroloških pacijenata, sprovođenjem određenih neuroloških dijagnostičkih procedura, postavljanjem dijagnoze i lečenjem nervnog sistema.
Nervni sistem čoveka se deli na centralni i periferni, te se i sama neurologija bavi lečenjem: mozga i krvnih sudova mozga, kičmene moždine, kranijalnih i perifernih nerava, mišićnog sistema.
Najčešća i najznačajnija neurološka obolenja su: glavobolje, vrtoglavice, šlog-moždani udar, intracerebralne hemoragije-moždana krvarenja, gubitak svesti, epilepsije, demencije (Alchajmerova bolest), Parkinsonova bolest, neuropatije, polineuropatije, radikulopatije, mijastenija gravis, multipla skleroza.
Brojna neurološka oboljenja mogu prouzrokovati psihijatrijske poremećaje. Često se postavlja pitanje gde je granica neurologije i psihijatrije.
To je kompleksno pitanje, obzirom da ne postoji jasno definisana granica u ove dve oblasti medicine koje su do pre više od 2 decenije bile jedna celina. Psihijatrija podrazumeva bolesti psihe, mentalna oboljenja u kojima se često ne može naći organska osnova i koje u neurološkom smislu nemaju nikakve neurološke ispade. Ipak, saradnja između neurologa i psihijatra je važna kod različitih neuroloških oboljenja kod kojih pacijenti imaju prolazne ili trajne psihijatrijske poremećaje.
Kod neuroloških obolenja česti su psihički poremećaji u smislu otežanog pamćenja i rasuđivanja, depresije nakon moždanog udara i hemoragije, kod obolelih od demencije, Parkinsonove i Alzhajmerove bolesti.
Uloga psihijatra je značajna i kod hroničnih neuroloških oboljenja kao što su: glavobolje (naročito kod pacijenata koji imaju učestale epizode bola na mesečnom ili nedeljnom nivou), hronični bolni sindromi kičmenog stuba koji ne reaguje na analgetsku terapiju.
U takvim slučajevima pacijenti menjaju raspoloženje, postaju depresivni i anksiozni. Upravo je psihijatrijska terapijska procedura jedna od glavnih pomoći neurologu u lečenju ovakvih pacijenata.
Specijalistička ordrinacija za neuropsihijatriju
